કહાની બિહારના તે ગામની, જ્યાં દુનિયાના સૌથી ધનિક વ્યક્તિ બિલ ગેટ્સ આવ્યા હતા


  • Gujarati News
  • National
  • The Story Is Of That Village In Bihar, Where Bill Gates, The Richest Man In The World, Came

ખગડિયા, બિહાર2 મિનિટ પહેલાલેખક: રાહુલ કોટિયાલ

  • કૉપી લિંક

ફોટો 2010નો છે, જ્યારે બિલ ગેટ્સ ગુલરિયા ગામ પહોંચ્યા હતા.

બિહારમાં આજે મતદાન યોજાયું છે અને આજે બિલ ગેટ્સનો જન્મદિવસ પણ છે. તે જ બિલ ગેટ્સ, જે મે 2010માં ખગડિયાના ગુલરિયા ગામે આવ્યા હતા. ભાસ્કર આ ગામમાં પહોંચ્યું અને જાણ્યું કે છેલ્લા 10 વર્ષમાં તસવીર બદલાઈ છે?

સવારે આઠ વાગે રાજ્ય રાણી એક્સપ્રેસે ખગડિયા સ્ટેશન પર ઉતાર્યો તો સંદીપ પહેલેથી જ મારી રાહ જોઈ રહ્યા હતા. તેમણે જ મને પોતાના જીલ્લામાં ફેરવવાની જવાબદારી લીધી હતી. ‘વેલકમ ટુ ખગડિયા સર. બતાવો પહેલા ક્યાં જશો?’ તેમના પૂછવા પર મે જવાબ આપ્યો, ‘ગુલરિયા ગામ.’

ગામનું નામ સાંભળીને સંદીપના ચહેરા પર જે જોવા મળ્યું તેનાથી સ્પષ્ટ થઈ ગયું કે તેને ખબર નથી કે ગુલરિયા ગામ ક્યાં છે. “આ ગામ ક્યાંક અલોલી બ્લોકમાં છે.” મે જણાવ્યા બાદ તેમના ચહેરાની રંગત ફરી અને તેમણે તરત જ અલોલીમાં રહેતા એક મિત્રને ફોન કર્યો.

ફોન પર ગુલરિયા ગામ પહોંચવાનો રસ્તો સમજી લીધા બાદ સંદીપ બોલ્યા, ‘આ ગામ તો ફરકિયામાં છે સર. ત્યારે હું વિચારી રહ્યો હતી કે મે આ ગામનું નામ કેમ ક્યારેય સાંભળ્યુ નથી. ખરેખર ફરકિયામાં જે ગામ છે, તેને ત્યાના લોકો અલગ-અલગ નામથી ઓળખે છે. બાકી તમામ લોકો માટે સમગ્ર વિસ્તારનું ફ્ક્ત એક જ નામ છે – ફરકિયા. બહારનો કોઈ માણસ ત્યાં નથી જતો, ત્યાં જઈને કોઈ કરશે પણ શું? બાઇક ચાલુ કરતાં સંદીપે કહ્યું, ‘ચાલો, આપના બહાને આહે હું પણ ફરકિયા ગામને જોઈ આવીશ. બેસો, આપ જાણો છો કે તે વિસ્તારમે ફરકિયા કેમ કહે છે?

ઘટના તે છે કે, બાદશાહ અકબરના એક નવરત્નોમાંથી એક, ટોડરમલ આખા ભારતના ભૂમિ સર્વે પર નીકળ્યો હતો. પરંતુ જ્યારે તે આ વિસ્તારમાં પહોંચ્યો ત્યારે તે ફસાઈ ગયો. અહીં દર બે કિલોમીટર પર એક નદી હતી અને આ નદીઓ તેમના માર્ગને ખૂબ જ ઝડપથી બદલી દેતી હતી. ટોડરમલ ઘણા મહિનાઓ સુધી અહીં બેસી રહ્યો હતો, પરંતુ સર્વે કરી શક્યો નહીં. છેલ્લે તેઓ નકશામાં આ ક્ષેત્રને રેખાંકિત કરી અને તેને લખ્યું ‘ફરક કિયા’ એટલે કે અલગ કરી દીધું. તે ફરક કિયા જ હવે ફરકિયા બની ગયું છે.

ગુલરીયા ગામની હાલત હજી એવી છે કે બોટ પર ટ્રેકટરો પાર કરીને લઈ જવા પડે છે.

ગુલરીયા ગામની હાલત હજી એવી છે કે બોટ પર ટ્રેકટરો પાર કરીને લઈ જવા પડે છે.

ફરકિયા તરફ આગળ વધતાં, એ પણ અહેસાસ થાય છે કે રાજા ટોડરમલે સદીઓ પહેલા જે વિસ્તારને ફ્ક્ત નકશામાં અલગ કર્યો હતો, તે આજે પણ સૌથી અલગ-થલગ વિસ્તાર છે. શુદ્ધ પાણી અને રસ્તા જેવી મૂળભૂત જરૂરિયાત આ વિસ્તાર માટે સપના જેવી જ છે. અલૌલીથી જે રસ્તો તે તરફ જાય છે, તે પણ શહેરબન્ની પહોંચ્યા બાદ ખતમ થઈ જાય છે. શહેરબન્ની સુધી પણ રસ્તો એટલા માટે પહોંચે છે કેમ કે દિવંગત નેતા રામ વિલાસ પાસવાનનું ગામ છે.

ગામમાં જવા માટે નદી ઉપર પુલ નથી, તેથી ગામના લોકોને મુશ્કેલીનો સામનો કરવો પડે છે.

ગામમાં જવા માટે નદી ઉપર પુલ નથી, તેથી ગામના લોકોને મુશ્કેલીનો સામનો કરવો પડે છે.

શહેરબન્નીથી આગળ જે નામ પર રસ્તો આગળ વધે છે, તેના પર ગાડીઓ પણ નથી ચાલતા. ફક્ત ટ્રેક્ટર અથવા ટુ-વ્હીલર્સ જ શહેરની આગળ વધવા માટે સક્ષમ છે અને આ રસ્તા પર તેના પર સવારી કરવી તે કોઈ પડકારથી ઓછું નથી. આ પડકાર આગળ જઈને પણ વધુ ભયજનક થઈ જાય છે. કેમ કે તેનાથી આગળ નદીનો વિસ્તાર મળે છે. લોકો હોડી દ્વારા નદી પાર કરે છે અને આ હોડી ફ્ક્ત ટુ-વ્હીલર જ નહીં, પણ મોટા-મોટા ટ્રેકટર લઈને પણ નદી પાર કરે છે.

આ આખા ગામના એકમાત્ર સ્નાતક પંકજ કુમાર કહે છે, “ગામની પરિસ્થિતિ એવી છે કે કોઈ અહીં તેમની પુત્રીના લગ્ન કરવા માંગતું નથી.”

આગરમાં હું પવન કુમારને મળ્યો, જે બાઇક પર શાકભાજી લઈને બોટની રાહ જોઈ રહ્યો હતો. રોજની જેમ બાઇક પર શાકભાજી લેવા તેઓ બોટમાં સવાર થઈને અલૌલી અથવા ખગડિયા જાય છે અને ત્યાંથી શાકભાજી ખરીદીને ફરકિયા ગામે વેચે છે. પવન કહે છે, ‘અમે લોકો શાકભાજી લેવા માટે નદીને પેલે પાર જઈએ છીએ અને નદીના પેલે પાર વાળા તાડી પીવા માટે અહીયાં આવે છે. આગરની તાડી ખૂબ જ પ્રખ્યાત છે. લોકો દૂર દૂરથી અહીયાં તાડી પીવા આવે છે.

નદી પાર કરતી વખતે, પવનના શબ્દોથી સામનો કરવો પડે છે. ખજૂર અને તાડના ઝાડ નીચે ઘણા લોકો બેસેલા જોવા મળે છે, જે માટલામાં ભરેલી તાડીને દસ રૂપિયામાં ગ્લાસ વેચે છે. અહીંથી, ગુલરિયા ગામ લગભગ બે કિલોમીટર જ દૂર છે. પરંતુ ઉબડ-ખાબડ પગદંડી પર બાઇક પર સવારી કરતાં આ બે-કિલોમીટરની યાત્રા ખૂબ જ લાંબો લાગે છે.

જ્યારે બિલ ગેટ્સ આવ્યા, ત્યારે શું થયું?
​​​​​​​ગુલરિયા ગામ આમ તો ફરકિયાના દરેક ગામ જેવુ જ છે, પણ જે વાત બાકીથી અલગ કરે છે તે એવું છે કે દુનિયાના સૌથી અમીર વ્યક્તિ અહીયાં આવી ચૂક્યા છે. લગભગ 10 વર્ષમાં પલ્સ પોલિયો અભિયાન દ્વારા બિલ ગેટ્સ આ ગામની મુલાકાતે આવ્યા હતા. તે દરમિયાન દેશભરના અખબારોએ આ ખબર પ્રકાશિત કરી હતી કે બિલ ગેટ્સે આ ગામને દત્તક લઈ લીધું હતુ.

આ ગામના દરેક નાના-મોટા બિલ ગેટ્સનું નામ જાણે છે. ગામના લોકોએ વર્ષો સુધી રાહ જોઈ કે બિલ ગેટ્સની સંસ્થા ગામના વિકાસ માટે કઇંક કરશે. જો કે, બિલ ગેટ્સની સંસ્થાએ તેમના પ્રવાસના થોડા સમય બાદ જ તે સ્પષ્ટ કર્યું હતુ કે તેમણે ગામને દત્તક લીધું નથી અને આ ખબર ભારતીય મીડિયાએ કેવી રીતે ચલાવી. પણ ગામવાસીઓની આશાનું મોટું કારણ તે હતુ કે જે ગામમાં બીડીઓથી ઉપર કોઈ અધિકારી ક્યારેય આવ્યો નથી તે ગામની મુલાકાતે દુનિયાના સૌથી ધનવાન વ્યક્તિ આવ્યા હતા, તો ગામ માટે કઇંક તો જરૂર કરશે.

આખા ગામના એકમાત્ર સ્નાતક પંકજ કુમાર કહે છે, “ગામની સ્થિતિ એવી છે કે કોઈ પણ તેમની પુત્રીના લગ્ન આ ગામમાં કરવા માંગતા નથી.” ગામ ઘણા મહિનાઓ સુધી પાણીમાં ડૂબેલૂ રહે છે અને તે દરમિયાન શૌચાલય જવા માટે હોડીથી જવું પડે છે. પોસ્ટ ઓફિસ વાળા પણ આ ગામમાં પત્રો આપવા આવતા નથી. આ ગામ આજે પણ બિલકુલ તેવું જ છે, જ્યારે અકબરના સમયમાં જેવું હશે તેવું જ છે.’

આ ગામના રહેવાસી શંકર સહ કહે છે કે અમારી બસ એટલી જ માંગ છે કે જો સરકાર નેંગરાઘાટ અને સિસવા પુલ બનાવી આપે તો અમારું ગામ ખગડિયાથી ફ્ક્ત 15 મિનિટના અંતરે આવી જાય.

આ ગામના રહેવાસી શંકર સહ કહે છે કે અમારી બસ એટલી જ માંગ છે કે જો સરકાર નેંગરાઘાટ અને સિસવા પુલ બનાવી આપે તો અમારું ગામ ખગડિયાથી ફ્ક્ત 15 મિનિટના અંતરે આવી જાય.

આરોગ્ય સુવિધાઓના નામે, છેલ્લા કેટલાક વર્ષોમાં અહીં ફક્ત એટલું જ બન્યું છે કે ગામમાં બે લોકોએ નકલી ડોક્ટરનું કામ શરૂ કર્યું છે. પહેલા આ લોકોને નકલી ડોકટર પાસેથી દવા લેવા પણ ખૂબ દૂર જવું પડતું હતું. ત્યાં નજીકમાં એક શાળા છે, પરંતુ શિક્ષક ત્યાં ન બરાબર જ આવે છે. શિક્ષકને કોઈ અધિકારીના આવવાનો દર પણ નથી રહેતો કેનકે કોઈ નિરીક્ષણ માટે પણ આવતું નથી.

જો બિહારમાં ચૂંટણી છે, શું આ ગામના લોકોને થોડી પણ આશા છે?
આ સવાલ પૂછવા પર, શંકર સાહ કહે છે, ‘પાસવાન સાહેબ મહાન નેતા હતા. તેઓ ઘણા વર્ષોથી કેન્દ્રમાં પ્રધાન હતા. નજીકમાં જ તેમનું ગામ છે, પરંતુ આપણા ગામો માટે તેઓ આજેપણ એક પણ પુલ બનાવી શક્યા નથી. કોઈ બીજા પાસેથી શું અપેક્ષા શું કરીએ. અત્યારે બાઇક દ્વારા ખગેરિયા પહોંચવામાં 3 કલાકનો સમય લાગે છે અને રાહદારીઓને તો આખો દિવસ લાગે છે.

શું ગામના લોકોને બિલ ગેટ્સ પાસેથી કોઈ આશા છે?
પંકજના 70 વર્ષના કાકા ગુસ્સાથી કહે છે, “ના!” તેની પાસેથી કોઈ અપેક્ષા નથી. જો તેણે કંઈક કરવું હોત, તો તેણે હજી સુધી કરી દીધું હોત. દગો આપ્યો બિલગોટિયાએ (બિલ ગેટ્સ).’

1 Trackbacks & Pingbacks

  1. કહાની બિહારના તે ગામની, જ્યાં દુનિયાના સૌથી ધનિક વ્યક્તિ બિલ ગેટ્સ આવ્યા હતા -

Leave a comment

Your email address will not be published.


*